Pichilemu - het paradijs voor de surfers.
Tijdens onze rit van Santiago naar Pichilemu stopten we onderweg voor de lunch en vonden niets beters dan naar "Juan & medio" te gaan (vertaald=anderhalve Jan) De porties die we op onze borden kregen waren ook anderhalf ... omkomen van de honger deden we niet.
Na ons volgepropt te hebben bij Juan&Medio reden we naar Pichilemu.
We kwamen net op tijd om de zonsondergang te zien en dan op zoek naar een hotelletje. Hotel Chile-España, de voetbalmatch achterna.
Hotel was proper maar KOUD!!! We kregen wel een gaskacheltje voor elke kamer maar het warmde amper een meter rondom het vuurtje. Badkamer was een koelkast dus de douche werd een dagje uitgesteld.
De keuze van het restaurant hing niet direct van het eten af maar hoe warm het er binnenin was.
´s Anderendaags konden we amper uit het warme bed maar Arthur en Ysaline waren niet rustig te houden dus beten we eventjes op de koude tanden om vlug een broek en dikke pull aan te trekken. Eens buiten in het zonnetje ontdekten we echter dat het er heerlijk warm was en we stapten naar het strand genietend van de zon. We huurden een paard voor elk en genoten van het uitzicht.
Nadien trokken we een beetje meer zuidwaarts, Punta Lobos, Cahuil en tot slot aten we in Bucalemu. Onze bedienster liep rond met haar jas en alhoewel het restaurant vol zat zat iedereen met zijn jas aan. Het was warmer buiten dan binnen en zelfs het rood wijntje leek alsof het uit de koelkast kwam.
In Bucalemu zagen we enkele huizen die weggeveegd waren door de tsunami en op onze terugkeer zagen we vele huizen en kerkjes die amper rechtstonden na de aardbeving.
