Martes 16 de Diciembre - todos los nietos estan unidos alrededor de la cama de su tata. Hoy, el tata cumple 84 años. Para la ocasión se ha vestido, peinado y se veía felíz.
El último año ha sido muy difícil y la mitad del tiempo pasó en la clínica. Visualmente fue deteriorando. Primero no podía caminar más, perdió la palabra. Los últimos meses no ha tenido la suerte de poder tomar algún liquido o saborear algún pastelito, fruta o lo que sea. Todos los alimentos pasaban por una sonda. Vivía con una enfermera las 24 horas.
En su cumple le tuvimos una vela en un platito y todos cantamos cumpleaños feliz. El tata lo gozaba. Sus ojos brillaban. Hacía un esfuerzo para soplar su vela. Todos aplaudimos. El tata se ríe.
Al día siguiente no despertó más. Apagó su vela ...
Tata, tío, papá, descanse en paz, se lo merece.
"The highest wisdom is,
doing during life
what we wish we would
have done before dying."
Tío,
Wie waart Gij?
Oudste zoon van Rafael en Axa Mellafe. Samen met zijn broer groeien ze op in Santiago. Rolando, studeert geschiedenis, Rafael heeft een zwak voor electronica.
Van jongs af aan speelt hij met draadjes en alle electrische aparatuur dat langs zijn handen passeert ondergaat een technische controle.
Samen met zijn vriend Sergio Salas werken ze aan de eerste TV's voor Chili. Ze "knutselen" de onderdelen van de TV's die worden ingevoerd in elkaar in Arica. De chilenen weten wat er in de wereld gaande is dank zij de inzet van de 2 vrienden. Het bedrijf groeit en onder het bewind van Allende krijgen ze te kampen met het communisme maar in het noorden, in Arica, weigeren de arbeiders het werk neer te leggen en steunen hun bazen.
In Santiago wordt het bedrijf overgenomen door de staat. Rafael en Lucia ontvangen dreigsbrieven en het leven van hun enige zoon loopt gevaar. Ze beslissen te vluchten en trekken naar Spanje.
Tijdens hun verblijf in Spanje is er een staatsgreep in Chili en 6 maanden later keert de familie terug naar Chili om hun bedrijf, met enorme rode cijfers, over te nemen. De regering geeft een "voorkeurskrediet" om de schuld af te betalen. Het doel van de regering is opnieuw werk creëeren voor de chilenen. Het zijn moeilijke tijden maar Rafael heeft 1 doel voor ogen... het bedrijf opnieuw leven inblazen. Tijdens zijn "afwezigheid" bleef zijn schoonzus in de boekhouding en heeft hij een overzicht over de "gaten" die zijn achtergelaten onder het bewind van Allende.
Het bedrijf groeit maar in 1982 heeft het land opnieuw te kampen met een zware economische crisis. De vennoten blijven doorbijten en Panasonic, Technics en Goldstar is commercieel actief dank zij dit doorzettingsvermogen.
In 1995 ontvangt hij een zware klap. Zijn broer, Rolando, sterft aan een hartaanval. Vanaf 1996 begint hij regelmatig zijn "glicemia" te meten en beetje bij beetje begint deze stille ziekte zijn weg te vinden. Het "niet meer kunnen" wandelen aan de kust waren de eerste symptonen. De benen wouden niet meer mee. "Esquimias" kwamen af en toe opdagen en gedurende een uurtje of ... 2, 3 was Rafael Rafael niet meer, maar steeds kwam hij terug.
Zodra hij een minuutje tijd had klom hij op zijn antenne om een beter signaal te hebben en zo te kunnen communiceren met jan en alleman over de hele wereld via zijn radio. Onder de radioamateurs was hij gekend tot hij zijn stem verloor.
Het jaar 2008 werd ingezet met een lopen in allerheil naar het ziekenhuis. Rafael had de aftocht geblazen maar wou en ging 84 jaar worden! Hij heeft doorgebeten en op 16 december is zijn wens in vervulling gegaan. Hij heeft zijn kaarsje uitgeblazen en rust nu samen met zijn grootmoeder, ouders en broer in het familiegraf.
Tio, voor jou is de tijd stil blijven staan. Wij gaan verder en in gedachte zal je altijd bij ons zijn. Rust in vrede ...
Annemie, je schoondochter.
